Blog: Ode aan Assie

12-04-2019    08:34   |    Goedemorgen

Een blog van Doriene Knuiman. Zij is Office Assistent bij het team van Holland Hortimedia. Doriene schreef deze blog exclusief voor Goedemorgen.

In 2011 kwam bij ons het idee om een poes in huis te nemen. Ik zelf ben opgeroeid met poezen en honden. Mijn wederhelft heeft ooit thuis een poes gehad. Maar toen deze al ruim een week onvindbaar was en haar dat niet was opgevallen, bleek de liefde toch niet heel diep te zitten. Hoe dan ook, we waren er nu klaar voor. Ik wilde graag een poes uit het asiel. Maar geen zwarte. De poezen die wij thuis altijd hadden, waren zwart en lelijk van karakter. Het ene moment wilden ze geaaid worden, om vervolgens de nagels diep in mijn huid te slaan. In Gouda zat een mooie poes in het dierenasiel. Beetje blauwig van kleur en zag er zo lief uit. Enige was dat ze een voorpootje miste. Maar ja, dat zou niks moeten uitmaken. Helaas zag mijn wederhelft dat anders. Zij was toch bang dat de poes het niet zou redden met drie pootjes. Ze is nog gaan kijken met onze dochter en ondanks dat het een ontzettend lief beestje was, kon zij zich niet over het gemis van dat ene pootje heen zetten.

Vervolgens ben ik naar het asiel in Zoetermeer gegaan. Gaf bij de balie aan dat ik op zoek was naar een lieve poes, maar absoluut geen zwarte. De man achter de balie keek me aan en zei: “Er is een week of drie geleden een poes binnen gebracht, was een vondeling. Kwam uit het asiel in Alkmaar. Nog een jong beestje, maximaal 6 maanden oud. Wel super lief. Vorige week nog is er een klas met schoolkinderen overheen gegaan. Een perfect beestje dus. Maar ze is wel zwart…” Ik had er niet veel vertrouwen in, maar met dochterlief toch een kijkje gaan nemen. En daar zat ze… .in eerste instantie met de rug naar ons toe. Echter, toen Maud dichterbij kwam, draaide ze zich om…. Liefde op het eerste gezicht, van beide kanten. Bij het weggaan gaf ik aan dat ik het thuis nog even zou bespreken en dan de volgende dag terug zou komen.

Eenmaal thuis was de beslissing snel genomen. Dus een half uur voordat het asiel de volgende dag open zou gaan stond ik voor de deur met de reismand. Even de papieren in orde maken en we waren in het bezit van een zwarte poes. Haar naam was eigenlijk Wendy, maar op verzoek van onze dochter hebben we er Assepoester van gemaakt. Roepnaam Assie of Poes. Tot op de dag van vandaag geen spijt gehad. Assie is de beste poes die je kan hebben.  

En hoe geweldig ze is zullen we binnenkort zien. Er komt een labrador pup aan. Een zwart teefje. Ook daar vonden we het tijd voor worden. Een aanvulling op ons gezin. Een naam hebben we ook al bedacht: Doornroosje, roepnaam Roos.


Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties

Reageer op dit bericht

Meer nieuws

Hallo(ween)!

Het is weer tijd voor pompoenen, niet in de laatste plaats vanwege Halloween. En dus pakken sommige mensen...