Blog: 'Ondernemers trappen uiteindelijk in hun eigen val'

16-02-2018    10:49   |    Hans Ligtenberg

Een weblog van Hans Ligtenberg. Hij is oud-docent Groene bedrijfskunde aan de Hogeschool Inholland in Delft. Deze weblog schreef hij exclusief voor Goedemorgen.

Op 8 februari jl. verscheen een artikel in het FD met de kop “Flexcontracten gaan ten koste van de welvaart”.

Onderzoekers van De Nederlandse Bank, niet de eerste de beste partij, hebben onderzocht waarom de consumptie in Nederland achterblijft ten opzichte van de ons omringende landen?

Onze economie groeit, is redelijk succesvol, maar de revenuen komen niet bij het werkende deel van de BV Nederland terecht.  Ik heb al wel eerder geschreven dat het rendement op vermogen groter is dan het rendement op arbeid. Nederland heeft in de loop der jaren een geweldig flexibele arbeidsmarkt ontwikkeld. Of het nu allemaal uitvrije wil is waag ik te betwijfelen, maar het aantal werknemers met flexibele arbeidscontracten qua duur en qua aantal uren neemt nog steeds toe. Het aantal zogenaamde ZZP-ers (waarvan velen eerst in loondienst) is ook toegenomen. Op deze wijze heeft ondernemend Nederland de loonkosten aardig kunnen drukken. Het gevolg is dat de particuliere consumptie sinds 2002 stagneert en Nederland is daarmee hekkensluiter in Europa.

Drie zaken die daar volgens de onderzoekers debet aan zijn; de lagere huizenprijzen in deze periode hadden een negatieve invloed op de bestedingen van de consument. Nu de huizenprijzen de pan uitrijzen, zal deze oorzaak wel minder invloed krijgen. Een tweede argument is dat de overheid de lasten sinds 2009 relatief sterk verhoogd heeft, meer dan in andere EU landen. Het begrotingstekort is daarmee weggewerkt, maar de consument heeft de rekening betaald. Blijkbaar was er wel ruimte om de dividendbelasting af te schaffen, maar ook dat heeft de consument weer betaald.  

Als derde argument geldt dat bij de verdeling van onze inkomsten er maar een klein deel in de lonen terecht komt. Al enige tijd vragen economen zich af waarom de lonen niet of nauwelijks toenemen in een groeiende markt en een steeds krapper wordende arbeidsmarkt. Zie hier het antwoord. De koek wordt onevenredig verdeeld of anders gezegd “het gaat goed met Nederland maar niet met het individu”. Ik ben ervan overtuigd dat deze ontwikkeling ook politieke consequenties zal hebben, meer macht voor multinationals, gevolgd door onrust en een afnemend vertrouwen in de politiek.

Ergens gaat het dus mis met ons huidige systeem.

Deze ontwikkeling doet mij denken aan iets wat ik al eerder geschreven heb; Henry Ford liep met een vakbondsman door zijn bedrijf en hij vroeg hem pesterig “worden deze machines ooit nog lid van jouw vakbond?”  Waarop de vakbondsman reageerde met de woorden “denk jij dat deze machines ooit nog een auto van jou kopen?” Nu, machines kunnen niets kopen, maar consumenten zonder poen ook niet!


Reacties (1)

Ronald Kloppenburg at 16.02.2018

Naast de reeds genoemde argumenten ligt de arbeidsproductiviteit momenteel ongekend hoog en dient waar mogelijk nog verder toe te gaan nemen. Hoeveel meer kunnen mensen aan ? We zien steeds meer gevallen van mensen die een overspannen gedrag tonen of er tegenaan zitten. Zou een stijging van een paar honderd euro in het loon ook het welzijn van deze mensen verbeteren en hen meer kunnen laten ontspannen ? Om het werkende individu echt te ondersteunen zal er dus nog veel meer dienen te gebeuren. Eerstdaags mogen we weer naar de stembus :).

Reageer op dit bericht

Meer nieuws